Prawidłowe zabezpieczenie miejsca akcji OSP to pierwszy i najważniejszy etap działań ratowniczych. Błędy popełnione w pierwszych minutach, takie jak złe ustawienie wozu bojowego czy niewystarczające oznakowanie, drastycznie zwiększają ryzyko kolejnego wypadku. Działania OSP na miejscu zdarzenia polegają w pierwszej kolejności na stworzeniu bezpiecznej strefy pracy poprzez fizyczne odgrodzenie terenu, redukcję prędkości nadjeżdżających samochodów oraz zapewnienie widoczności ratowników, dostosowanej do warunków atmosferycznych. Dowiedz się, jak krok po kroku wdrożyć procedury szybkiego wygradzania strefy niebezpiecznej przy użyciu nowoczesnego sprzętu.
Jak zabezpieczyć miejsce kolizji oraz wypadku drogowego?
Działania rozpoczynają się od właściwego ustawienia samochodu ratowniczo-gaśniczego, który stanowi główną osłonę przed nadjeżdżającymi autami.
Pojazd OSP należy zaparkować w odległości około 20–30 metrów przed miejscem uszkodzonych aut, skręcając koła kołami w stronę pobocza – w razie uderzenia innego samochodu w wóz strażacki, nie zostanie on pchnięty na ratowników. Dowódca sekcji natychmiast wyznacza ratowników do rozłożenia elementów ostrzegawczych.
Wiedza o tym, jak zabezpieczyć miejsce kolizji oraz jak oznaczyć miejsce wypadku, opiera się na zasadzie stopniowania ostrzegania:
- trójkąt ostrzegawczy – ustawiany w odległości 150 metrów na drogach szybkiego ruchu lub 30–50 metrów w obszarze zabudowanym,
- pachołki ostrzegawcze – rozstawiane jako skos naprowadzający, który płynnie zmusza kierowców do zmiany pasa ruchu przed strefą zagrożenia,
- dyski sygnalizacyjne strażackie – układane na asfalcie bezpośrednio przy pachołkach w celu wzmocnienia sygnału świetlnego w nocy,
- taśma ostrzegawcza – stosowana do fizycznego odgrodzenia strefy pracy narzędziami hydraulicznymi od osób postronnych.
Oznakowanie terenu akcji ratowniczej w warunkach nocnych
Efektywne oznakowanie terenu akcji ratowniczej po zmroku lub podczas mgły wymaga użycia aktywnego oświetlenia ostrzegawczego, ponieważ same elementy odblaskowe na ubraniach specjalnych i pachołkach są widoczne dopiero w świetle reflektorów. Ratownicy OSP powinni wdrożyć systemy pulsacyjne o barwie pomarańczowej lub niebieskiej. Przejeżdżający kierowcy muszą otrzymać jasny sygnał o konieczności zwolnienia na długo przed ujrzeniem rozbitych pojazdów. W tym celu na początku skosu ostrzegawczego montowana jest lampa ostrzegawcza PSP lub jej odpowiednik o wysokiej jasności LED, generujący błyski widoczne z odległości kilkuset metrów. Wszystkie urządzenia świetlne należy uruchomić przed przystąpieniem do ewakuacji poszkodowanych czy sorpcji płynów eksploatacyjnych.
Sprzęt do zabezpieczenia miejsca zdarzenia – co musi znaleźć się w skrytce wozu OSP?
Każdy średni lub ciężki samochód ratowniczo-gaśniczy wyjeżdżający do zdarzeń drogowych musi być wyposażony w zestaw narzędzi ostrzegawczych, rozmieszczony w łatwo dostępnej skrytce (zazwyczaj tylnej lub bocznej, od strony pobocza). W skład zestawu wchodzi następujący sprzęt do zabezpieczenia miejsca zdarzenia:
- pachołki drogowe, minimum 6 sztuk o wysokości 75 cm z pasami z folii odblaskowej drugiej generacji,
- dyski sygnalizacyjne strażackie, zestaw 6 sztuk w walizce ładującej, emitujące światło niebieskie lub pomarańczowe w kilku trybach błysku,
- lampa ostrzegawcza PSP, mocowana na ciężkich podstawach gumowych odpornych na podmuchy wiatru od przejeżdżających ciężarówek,
- znaki drogowe rozkładane, typu „wypadek” (A-30) na statywie, ułatwiające kierowcom szybką identyfikację zagrożenia,
- zwijane taśmy ostrzegawcze, wraz ze wspornikami do wbijania w ziemię poza pasem jezdni.
Pielęgnacja tego sprzętu obejmuje regularne ładowanie akumulatorów dysków oraz czyszczenie pachołków z błota i płynów ropopochodnych, które degradują warstwę odblaskową.


